Generatietoets

Temidden van het mediageweld van de afgelopen dagen trof ik in het AD van woensdag 18 september 2019 het bijgaande artikel aan over de generatietoets voor nieuwe wetgeving. De inzet van het initiatief is het recht trekken van de scheve politieke representatie tussen ouderen en jongeren bij de totstandkoming van nieuwe wetgeving. 

 

Behavioral Decision Making
Brabants Dagblad 19 september 2019

 

Het gedrags-economische perspectief werpt licht op het probleem waarvoor dit initiatief de oplossing moet zijn. Ouderen hebben in de loop van de jaren positie, bezit en vermogen opgebouwd en hebben op dit punt gekomen meer te verliezen, dan te winnen. De praktijk laat zien dat zij zeer gemotiveerd zijn om te behouden wat zij hebben verworven. Dat heeft zich o.a. vertaald in een goede politieke vertegenwoordiging. 

Verlies-aversie is de term die gedragseconomen voor deze psychologische drijfveer gebruiken. Een uiterst krachtige drijfveer. Kort door de bocht, mensen blijken meer gemotiveerd om niet te verliezen, dan dat zij gemotiveerd zijn om te winnen. Ergo, ouderen zijn dus meer bereid om voor behoud van hun voorrechten te vechten, dan dat jongeren bereid zijn te vechten om deze voorrechten te verwerven. De ironie is dat jongeren een mindere maatschappelijke representatie hebben, omdat zij hun positie, bezit en vermogen nog moeten verwerven.

Vandaar dat een maatschappelijk duwtje (nudge) in de goede richting gewenst is om deze psychologisch ingebakken sociale dynamiek te repareren. Mooi ook dat een Kamermeerderheid zich achter dit initiatief lijkt te willen scharen.


 Ga terug